ΑΥΤΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΙΒΩΤΟΣ

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Ο Αλέξανδρος, αξίζει να δέχεται και από τους μεταγενέστερους τον δίκαιο και αρμόζοντα έπαινο για τις αρετές του - τις οποίες θα έπρεπε να μιμούμεθα.

[Ο Αλέξανδρος έχει νικήσει τον Δαρείο στην Ισσό, και έχει αιχμαλωτίσει, μεταξύ άλλων, την μητέρα του και την γυναίκα του, μαζί με τις ακολούθους τους. Ο ίδιος ο Δαρείος κατόρθωσε να διαφύγει. Αλλά, όπως μας διηγείται ο Διόδωρος Σικελιώτης,]

Ήρθε κάποιος στην γυναίκα και την μητέρα του Δαρείου και τους ανήγγειλε, ότι ο Αλέξανδρος επέστρεψε από την καταδίωξη του Δαρείου, αφού πρώτα τον εσκύλευσε. Και τότε άφησαν μιαν δυνατήν κραυγή οι γυναίκες κι άρχισε θρήνος και κλαυθμός ανάμεσά τους και κοντά σ’ αυτές ακολούθησε και το άλλο πλήθος των αιχμαλώτων γυναικών, μόλις έμαθε την είδηση, κι άρχισε ένας μέγας ομαδικός θρήνος.

Όταν ξημέρωσε, ο βασιλιάς πήρε μαζί του τον πιο αγαπητό του φίλο, τον Ηφαιστίωνα, και επισκέφθηκε τις γυναίκες. Κι όπως φορούσαν και οι δυο την ίδια στολή και ο Ηφαιστίων υπερείχε στο ανάστημα και την ομορφιά, η Σισύγγαμβρις τον πήρε για τον βασιλιά και τον προσκύνησε. Οι παριστάμενοι της έκαναν νόημα και της έδειχναν με το χέρι τον Αλέξανδρο, κι η Σισύγγαμβρις, ντροπιασμένη για το λάθος της, προσκυνούσε πάλι εξαρχής τον Αλέξανδρο.

Ο βασιλιάς τότε την διέκοψε και της είπε:

“Δεν πειράζει, μητέρα. Γιατί κι αυτός είναι επίσης Αλέξανδρος”.

Και προσφωνώντας “μητέρα” την ηλικιωμένη γυναίκα, μ’ αυτόν τον φιλικότατο χαιρετισμό προμηνούσε την φιλανθρωπία, που επρόκειτο να επιδείξει σ’ αυτούς, που μόλις πριν ήταν φοβερά δυστυχισμένοι. Διαβεβαίωσε την Σισύγγαμβρι, ότι θα είναι πια δεύτερη μητέρα του και επικύρωσε την υπόσχεσή του αυτήν με έργα.

Της φόρεσε όλον τον βασιλικό στολισμό και την αποκατέστησε στην προηγούμενη θέση της με τις σχετικές τιμές. Της παρέδωσε όλη την ακολουθία των θεραπαινίδων που είχε από τον Δαρείο και υποσχέθηκε να φροντίσει για τον γάμο των θυγατέρων της καλύτερα και από τον Δαρείο, ότι θα αναθρέψει τον γιο της σαν δικό του παιδί και θα του δείξει βασιλική τιμή.

Κάλεσε το παιδί και το φίλησε και όταν είδε ότι τον κοίταζε ελεύθερα χωρίς να φοβηθεί καθόλου, παρατήρησε προς τον Ηφαιστίωνα ότι το παιδί στην ηλικία μόλις των έξι ετών δείχνει θάρρος που υπερβαίνει την ηλικία του και είναι γενναιότερο από τον πατέρα του.

Για την γυναίκα του Δαρείου και για την βασιλική της ευπρέπεια είπε, ότι θα φροντίσει, ώστε να μην δοκιμάσει τίποτε ασυμβίβαστο με την προηγούμενη ευτυχία της.

Τους έδωσε και άλλες πολλές διαβεβαιώσεις για το ενδιαφέρον του και τον ανθρωπισμό του, που μέσα στην μεγάλη και ανέλπιστη χαρά τους οι γυναίκες έπεσαν σε ακατάσχετα δάκρυα. Προς επικύρωση όλων αυτών, τους έδωσε το χέρι, και τον επαινούσαν όχι μόνο αυτοί που ευργετήθηκαν, αλλά και όλος ο στρατός του, και έτσι η υπερβολική του επιείκεια και ανωτερότητα έγινε περιβόητη.

Κι εγώ θα έλεγα, ότι μεταξύ των πολλών και καλών έργων που επετέλεσε ο Αλέξανδρος κανένα δεν υπήρξε μεγαλύτερο από αυτό και περισσότερο άξιο της ιστορικής μνήμης.

Γιατί οι πολιορκίες των πόλεων και οι μάχες και οι άλλες στρατιωτικές νίκες στον πόλεμο, ως επί το πλείστον κατορθώνονται με την τύχη και την παλληκαριά, ενώ το να δείξεις οίκτο για τους ηττημένους όταν είσαι στην εξουσία, μαρτυρεί φρόνηση.

Γιατί οι περισσότεροι καταλαμβάνονται από έπαρση για τις επιτυχίες τους εξαιτίας της ευτυχίας τους, κι όταν γίνονται υπερήφανοι στην ευτυχία τους λησμονούν την ανθρώπινη αδυναμία που είναι κοινή σ’ όλους. Γι’ αυτό μπορείς να δεις τους περισσότερους να αδυνατούν να σηκώσουν την ευτυχία σαν ένα βαρύ φορτίο.

Ο Αλέξανδρος λοιπόν, αν και έζησε πολλές γενιές πριν από την εποχή μας, αξίζει να δέχεται και από τους μεταγενέστερους τον δίκαιο και αρμόζοντα έπαινο για τις αρετές του.

Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, τόμος ΙΔ΄ (Μετάφραση: Απόστολος Παπανδρέου, Εκδόσεις Γεωργιάδης)

%d bloggers like this: